Aupa gizona!

Ez diagu egunik tratu txarrei buruzko berririk gabe tamalez, eguneroko ogia diagu. Asko dituk bidegabekeria honi amaiera ematen saiatzen diren salaketak, ekimenak, aldarrikapenak, proposamenak,...

Maiz egin diat zalantza gai honi mass-mediatan ematen dioten tratamendua egokia ote den eta atarramendurik ematen oten duen. Sarritan iruditzen zaidak  ia soilik gizonen jokaera biolentoez eta atxiloketez  aritzeak mesede baino ez ote digun kalterik ekartzen indarkeria amaitzearen aldeko pertsonoi, zeren:

• alde batetik, indartzen baitu gizon eredu bortitza, indarkeriazalea. Alegia, halako "gizonok halakoak gara izatez. Tamala da, baina halaxe da errealitatea, eta egin dezakegun bakarra da bortizkeria hori zelan edo halan kontrolatzea, muga onargarrietan eustea..." adierazten dik. Honako ideia, guztiz gezurrezkoa izateaz gain, erruduntasun handia sortzen dik gizonongan, biolentoak ei garelako nahitaez. Banagok honek eragin kaltegarri handia duela batez ere gizonezko gazteengan. Denok zakiagu zer garrantzitsua den gizon batentzat bere "gizon" oso agertzea,  batik bat nortasuna eraikitzen ari garen adinean.

• Bestetik, indarkeriari maila "onargarrietan" eusten diogun gizonok arazo hau konpontzen engaia gaitezen zailtzen baitu, alegia, errazten baitu "beste inoren" (mala "onargarrietatik" irteten direnen, edo-eta bortizkeria pairatzen dutenen) arazotzat hartzea, eta ez gizon guztiona, gizon guztiok eredu maskulino indarkeriazaleaz hazi eta hezi gaituztela lausoturik.

Aste honetako BERRIA irakurtzean, berriz, pozez eta sorpresaz hartu diat Tratu Onen Aldeko Elkarteko kide Ainhoa Saizi eginiko elkarrizketa. Ideia zoragarria!! Eta bi gako interesgarri egin zaizkidak gehien bat: eraginkorragoa izan daitekeela tratu onen alde egitea tratu txarren aurka egitea  baino, bata, eta; biga, bai neskek eta bai mutilek txarto tratatzen dugula elkar.

Bueno, ba, gizona, eutsi goiari eta ondo bizi! Ondo trata dezagun hurkoa eta ondo trata gaitzaten saia. Merezi diagu-eta!

Blog hau gizonezkoentzakoa bada ere, ezin pasatzen utzi gaurko eguna hiri, emakume deneri, gorazarrea egin barik; gorazarre sinbolikoa, egunero-egunero hi, zuek guztiak, errespeto osoz tratatzeko ahaleginez osotu nahi dudana.

Haizena haizelako, etsi egin ez dunalako, eskerrik asko!

Aupa gizona!

Gaurkoan irakurri berri diat hemen nahiz eta egunero-egunero eta hainbat eratan irakurri dezakegun. Sarraski berria gertatu duk Iraken: 55 hildako eta 130 zauritu, haien artean "emakumezkoak eta haurrak".

"Emakumezko eta haurrak" nabarmentze horrek argi islatzen dik gizarte sexista honetan hain zabaldua den ustea, hain zabaldua ezen erreperatu ere egiten ez diogun ia. Hau duk, emakumezkoak eta haurrak hiltzea, edo zauritzea, edo sofritzea, edo..., larriagoa, penagarriagoa, deitoragarriagoa dela gizkonezkooi halakorik gertatzea baino. Honen adibide ugari aurki dezakegu nonahi, "emakumezkoak eta haurrak lehenen" naufragioetako hura, edo lanpostu hilgarrienak gizonok hartzea, esaterako.

Gizarte sexismo honek beste hainbat zapalkuntzarekin duen aldeetako bat duk hau. Esaterako, aberatsei, oro har, ez litzaieke bururatuko beren bizia sakrifikatu haien jende xehea bizi ahal dadin; ezta zuri arrazistei ere beltzak salba daitezen; alegia, zapaltzaile rola jokatzen duten taldekideek ez ditek euren burua sakrifikatzen zapaldu rola esleitu zaienen alde. Gizonok, ordea, ikasi egin diagu txiki-txikitatik gizontasunaren alde bat dela gutarren (gehientsuenetan, haur eta emakumeen) alde sakrifikatu beharra dugula, horixe dela gizon egokia izateko betebeharreko bat.

Jakina, horren azpian beste balore batzuk bazaudek, eta nolabaiteko nagusikeria ere susmatzen diat tartean,  paternalismoaren oinarrian susmatzen dudan berbera (gizonok "gogorragoak" garela emakumezkoak eta haurrak baino eta, gainera, hori "ona" dela). Hala eta guztiz ere, horrek ez dik ukatzen edo gutxitzen hain zabalduta dagoen ideia honek, gizonok balio gutxiagokoak garela nonbait, min egiten digula. Beraz, gizarte ez sexista eta parekidetasunezkoa eraiki bidean, baztertu eta ezabatu behar dugun ideia duk.

Hartzak besarkada handia eta laster arte!